Streszczenia

Medycyna wieku podeszłego
(Edward Czerwinski, Marek Chmielinski, Arkadiusz Siennicki-Lantz, Anatol Swięcicki, Stanisław Zemankiewicz)

14:00 - 14:10
Osteoporoza - współczesna diagnostyka i leczenie
E. Czerwinski, S. Zemankiewicz, J. Osieleniec, P. Działak, Klinika Ortopedii CMUJ, Krakowskie Centrum Osteoporozy

14:15 - 14:25
Wspólczesne leczenie zlaman osteoporotycznych
Stanislaw Zemankiewicz., Edward Czerwinski, Columbia Bartow Memorial Hospital z Florydy i Klinika Ortopedii U.J.

14:30 - 14:40
Discordant Effect of Glucocorticosteroids on Active and Passive Transport of Calcium in the Bone Cells
J.F. Aloia, H.M. SEMLA, Medical/Surgical Center/Brooklyn/New York

14:45 - 14:50
PROBLEM OSTEOSKLEROZY I OSTEOPOROZY PRZY PATOLOGII WĄTROBY
N. Kozak (Kijów, Ukraina )

15:00 : 15:15 Przerwa

15:15 - 15:25

15:30 - 15:40
Wieczna młodość aż do późnej starości - czy to tylko mrzonka?
Marek Chmieliński, Praktyka urologiczna, Luenen, Niemcy

15:45 - 15:55
źrodła dyskomfortu psychicznego człowieka chorego w podeszłym wieku
Anatol Święcicki (Kijów, Ukraina)

16:00 - 16:10
Drogi optymizacji farmakoterapii chorych w podeszłym wieku
L.P. Kuprasz Kijów, Ukraina

16:15 - 16:25
Preparaty roślinne opóźniające starzenie się
W.I. Dżemaiło, J.M. Horbań, Kijow, Ukraina

16:30 - 16:35
Current Management of Breast Cancer in the Elderly
Robert Z. Kubiczek, Surgical Hospital and Medical Center, Cheverli, USA

16:40 - 16:50
Własciwosci objawow klinicznych gruzlicy u osob w wieku podeszlym.
E. Pigałkowa, I. Gelberg, S. Wolf, Uniwersytet Medyczny w Grodnie

16:55 - 17:05
KOMBINOWANA LASEROTERAPIA U CHORYCH NA ZAPALENIE PLUC w WIEKU PODESZłym
T. Kisielewska, Przychodnia Miejska Nr 1, Grodno, Białoruś

Osteoporoza - współczesna diagnostyka i leczenie
E. Czerwinski, S. Zemankiewicz, J. Osieleniec, P. Działak, Klinika Ortopedii CMUJ, Krakowskie Centrum Osteoporozy

Osteoporoza jest chorobą społeczną dotyczą aż 11% populacji. Powoduje ona w całym szkielecie obniżanie gęstości mineralnej kości (BMD) co wraz z zaburzeniami struktury doprowadza do złamań. Złamania bliższego końca kości udowej (FPF) w USA rocznie doznaje 275000 osób. Kobiety chorują prawie 4 krotnie częściej niż mężczyźni. Zyciowe ryzyko wystąpienia jakiegokolwiek złamania u 50 letniej kobiety wynosi 39.7%.
Podstawą rozpoznania osteoporozy jest pomiar BMD metodą DXA. Współcześnie złotym standardem jest ocena BMD w kręgosłupie i szyjce kości udowej (PF). Wg WHO osteoporozę rozpoznajemy jeżeli wskaźnik T-score jest niższy od –2.5.
W leczeniu i profilaktyce osteoporozy stosuje się suplementację preparatami wapnia (600-1500g) oraz wit. D3 (400-1000 jm). Obecnie dysponujemy szeregiem leków, które skutecznie obniżają ryzyko wystąpienia złamania jak: bisfosfoniany, leki SERM, hormonalna terapia zastępcza, calcitonina i PTH. Celem leczenia jest zapobieganie złamaniom, zatem obok farmakoterapii należy wdrożyć program zapobiegania upadkom.

Wspólczesne leczenie zlaman osteoporotycznych
Stanislaw Zemankiewicz., Edward Czerwinski, Columbia Bartow Memorial Hospital z Florydy i Klinika Ortopedii U.J.

Osteoporoza kosci zwieksza ryzyko zlaman kregoslupa,nasad kosci i biodra.W statystyce swiatowej jedna na trzy kobiety, i jeden na osmiu mezczyzn cierpi na osteoporoze. W USA 44 , w 25 krajach Nowej Unii Europejskiej ponad 50 milionow mieszkancow jest dotknietych osteoporoza.Leczenie osteoporotycznych zlaman kosztuje w Stanach 47 milionow dziennie.Przedstawiamy najnowsze metody oraz wyniki wlasne leczenia zlaman osteoporotycznych: kregow, nasady dalszej kosci promieniowej i biodra.

Discordant Effect of Glucocorticosteroids on Active and Passive Transport of Calcium in the Bone Cells
J.F. Aloia, H.M. SEMLA, Medical/Surgical Center/Brooklyn/New York

PROBLEM OSTEOSKLEROZY I OSTEOPOROZY PRZY PATOLOGII WĄTROBY
N. Kozak (Kijów, Ukraina )

Według współczesnego przedstawienia wątroby system hepato – żółciowy wpływa wyraźnie na stan oporowo - ruchowego aparatu człowieka, o czym świadczy powstanie w literaturze angielskiej terminu „wątrobowej osteodystrofii”. (Tsuneoka K., 1996, Idilman R., 1977, Shakier JL., 1998, Suzuki K., 1998 ). Także przez licznych autorów są opisane przypadki osteosklerozy, które były spostszegane u chorych na zapalenie wątroby C. ( Jednak w dostępnej literaturze nie znaleźliśmy prac przyświęconych problemom łączności wzajemnej patologii systemów oporowo – ruchowego a hepato – żółciowego ).
Przeprowadzona przez nas analiza wskaźników densytometrycznych patologii systemu hepato – żółciowego dowiodła, że u chorych na zapalenie wątroby w porównaniu z pacjentami z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego albo/i dyskinezą dróg żółciowych spostrzega się zmniejszenie szczelności tkaniny kostnej, o czym świadczyło wiarygodne obniżenie wskaźników T i Z. Także została ujawniona korelacja zwrotna między wykazaniem i aktywnością zapalenia wątroby a poziomem wskaźników Z ( im są większe cyfry ALT, ACT, próby tymolowej, tym jest bardziej ujemny wskaźnik Z ).
Według naszego zdania przy istnieniu obecności patologii systemu hepato – żółciowego możliwe są 2 warianty patogenetycznych zaburzeń metabolizmu tkanki kostnej – osteoporoza i osteoskleroza. Przy tym zasadnicze znaczenie dla rozwoju tego albo innego procesu patologicznego ma aktywność oraz wyrażenie uszkodzenia wątroby i dróg żółciowych. Tak przy umiarkowanej aktywności procesu w systemie hepato – żółciowym zdolność wątroby zachowuje się albo jest zaburzona w małym stopniu, włączają się mechanizmy, które doprowadzają do osteosklerozy.
W przypadku poważnych dotknięć wątroby przy wyraźnych zakłóceniach ją licznych funkcji powstają sprzyjające warunki dla rozwoju osteopenii i osteoporozy.

WZLOTY, UPADKI I KIERUNKI ROZWOJU OPIEKI NAD LUDŹMI STARSZYMI W SZWECJI
Arkadiusz Siennicki-Lantz, Oddzial Geriatrii Instytutu Medycyny Społecznej oraz Klinika Neurologii, Uniwersytet w Lund, Szwecja

W 9-cio milionowej Szwecji na otępienie starcze cierpi około 130 000 osób, których opieka kosztuje około 4 miliardów Euro, czyli tyle ile cały budżet oświaty lub obrony kraju. Szwed żyje średnio 10 lat dłużej niż Polak. 38% 80-latkow musi mieszkać w miejscach zapewniających im opiekę. Równocześnie, wraz z kryzysem lat 90-tych, dramatycznie skrócił się średni czas hospitalizacji osób starszych. Na ile system leczenia i opieki nad starszymi jest w stanie sobie poradzić z rosnącymi potrzebami? Jak wyglądają kierunki badań szwedzkiej medycyny wieku podeszłego, by zapewnić wielokierunkowość rozwoju opieki i podniesienia jakości życia osób starszych?

Wieczna młodość aż do późnej starości - czy to tylko mrzonka?
Marek Chmieliński, Praktyka urologiczna, Luenen, Niemcy

Dynamiczny, atrakcyjny, tryskający zdrowiem – marzenie o wiecznej młodości jest tak stare jak ludzkość.

W ostatnich 120-tu latach podwoił się okres życia. Kobiety z 40-u do 80,6 lat, a mężczyzn z 37-u na 76,4 lata z wzrastającą tendencją. W tej chwili uczeni są zdania, że człowiek może osiągnąć 110-125 lat życia.

Naukowo formułując w ostatnich 100 latach ludzkość się nie zestarzała, tylko coraz więcej ludzi dożyło sędziwego wieku.

Jak to było możliwe? Zlikwidowanie wiele chorób zakaźnych (antybiotyki). Osiągnięcia w anestezjologii, chirurgii.

Jednak w związku ze starzeniem się ludzi pojawiły się nowe problemy, a mianowicie coraz więcej chorób chronicznych i degeneratywnych (choroby naczyń i serca, wylewy 50%, guzy złośliwe 25%, zwyrodnieniowe choroby stawów, osteoporoza, cukrzyca, choroby autoimunologiczne, choroby zwyrodnieniowe mózgu np. demencja starcza).

Konsekwencje tego procesu są jasne! Klasyczna medycyna musi być przez medycynę zapobiegawczą uzupełniona, która by się tymi problemami zajęła. Ta gałąź medycyny to MEDYCYNA ANTI-AGING . Ten dział medycyny zajmuje się naukowymi podstawami i terapeutycznymi możliwościami (możliwościami różnych gałęzi medycyny) przeciwdziałającymi oraz zwalczającymi procesy starzenia.

Proces starzenia – spadek fizjologicznej wydolności z biegiem czasu daje się w każdej komórce, każdym organie obserwować.

Przyczyny starzenia – 1. Genetyczne aspekty (15-30%); 2. Biochemiczne aspekty: Oxydacja (wolne rodniki), procesy metyzacji, osadzanie się resztek cukru na łańcuchach protein, enzymach, receptorach komórkowych, kolagenie.

Terapeutyczne możliwości przeciwko wolnym rodnikom: diner cancelling, antyoxidancje, SOE-terapia

Odżywianie: Równowaga kwasowo-zasadowa i jej znaczenie, białko, tłuszcz węglowodany, zanieczyszczenie organizmu i jego znaczenie.

Orthomolekularna medycyna: Utrzymanie zdrowia i leczenie chorób poprzez zmiany koncentracji substancji w ludzkim ciele, które normalnie w nim są i do utrzymania zdrowia są potrzebne.

Sport: Znaczenie ruchu, terapeutyczne możliwości.

Tlen: : Singulett-Oxigen-Energia: zwiększenie produkcji energii komórkowej o 8% przez wzrost produkcji ATP, wzrost przerobu tlenu o 7% przy spadku produkcji CO2 i kwasu mlekowego mlekowego 7%. Zwiększenie pojemności antywolnorodnikowej przez zahamowanie aktywności NADPH-Oxidase.

Badania hormonalne: TSH, Estradiol, Testosteron, DHEA, Hormon wzrostu STH/GH:

źrodła dyskomfortu psychicznego człowieka chorego w podeszłym wieku
Anatol Święcicki (Kijów, Ukraina)

Współczesne badaria wykazaly, że stan psychiczny czlowieke chorego,w szczególności w podeszłym wieku, ma znaczący wpływ na proces jego zdrowienia. Pesimizm i towarzyszące mu negatywne emocje są czynnikami utrudniającymi powrót do zdrowia.
Psyczyny dyskomfortu psychicznego mogą znajdować się zarówno w obrębie czynników osobowych ( w tym także tych, które związane są z samą chorobą) jak i sytuacyjnych. Skrupulatna analiza uwarunkowań niekorzystnego stanu emocjonalnego pacjentów wywaga więc przeprowadzenia rozległych badań psychologicznych.
Kobiety występowanie negatywnych stanów emocjonalnych wiązały ponadto ze sferą życia rodzinnego ( dominowały tu przede wszystkim obawy o los najbliższych i uczucia frustracji spowodowane drastycznie ograniczonym kontaktem z nimi). W przypadku mężczyzn natomiast oprócz wymienionej już przyczyny, jaką jest obniżenie się sprawności psychofizycznej – dyskomfort odnosił się także do sfery życia zawodowego. Innym jego żródłem dla mężczyzn jest konieczność zmiany w sposobach spędzania wolnego czasu.
To, że dyskomfort psychiczny pacjentów hospitalizowanych jest najczęściej wywoływany dokuczliwościami bezpośrednio wynikającymi z chroby, zostało potwierdzone zarówno odpowiedziami na pytania dotyczące uciążliwości lecżenia szpitalnego, jak i tymi, w których badani wskazywali czynniki, które służą ( w ich opinii) poprawie samopoczucia.
Szxzególnie warte podkreślenia jest jednak to, że tylko 21 % pacjentów ( z istotną przewagą mężczyzn ) w obrębie czynników wywołujących dyskomfort psychiczny wymieniło niski poziom opieki i leczenia. Z kolei, wśród czynników służących poprawie samopoczucia najczęściej wymieniano: powrót do zdrowia, dobrą opiekę ze stony personelu medycznego, kontakty z rodziną, miłą atmosferę w pokoju szpitalnym.

Drogi optymizacji farmakoterapii chorych w podeszłym wieku
L.P. Kuprasz Kijów, Ukraina

Faramakoterapia chorych w podeszłym wieku posiada szereg szczegółów, spowodowanych specyfiką patologii tej grupy wiekowej, zmianami farmakodynamiki i farmakokinetyki lekow wskutek zależnych od wieku zmian morfologicznych, biochemicznych i funkcjonalnych w narządach i systemach ustroju. Wszystkie te czynniki decydują o specyfice farmakoterapii chorych starszych grup wiekowych.
W wyniku przeprowadzonego retrospektywnego wielocentrowego badania farmakoepidemiologicznego odnotowano wysoki stopień zachorowalnosci na wiele chorób (multimorbidity) oraz znaczną polipragmazję chorych starszych grup wiekowych w różnych regionach Ukrainy. Ujawnione zostały wiekowe oraz regionalne osobliwości patologii zespołowej, na podstawie czego wyróżniono zostalo podobieństwo kliniko-terapeutyczne grupy chorych, obejmujące najbardziej typowe schorzenia wśród ludzi w podeszlym wieku w każdym regionie. Został przebadany charakter konsumpcji leków i uzyskana przy udziale ekspertów ocena kuracji lekami w warunkach zależnej od wieku zachorowalności.
Na podstawie uzyskanych danych przy pomocy komputerowego opracowania informacji powstala metodologia sporządzenia formularzy leków dla leczenia schorzeń, rozpowszechnionych wśród ludzi w podeszłym wieku, oraz prognozowania zapotrzebowania w leków dla powyższej grupy wiekowej.
Racjonalna farmakoterapia chorych w podeszłym wieku z uwzględnieniem wiekowej farmakodynamiki, farmakokinetyki, a także wspołdziałania leków przy leczeniu towarzyszącej patologii umożliwi bardziej skuteczną kurację lekami, zmniejszenie skutków ubocznych oraz optymizację wydatków na stacjonarne leczenie chorych geriartycznych .

Preparaty roślinne opóźniające starzenie się
W.I. Dżemaiło, J.M. Horbań, Kijow, Ukraina
.
Wychodzac z założenia, że starzenie się jest procesem wielołańcuchowym i wieloczynnikowym, a takze uwzględniając rolę patologii wiekowej oraz niesprzyjających czynników środowiska otaczającego w mechanizmach przyspieszonego starzenia się, nowoczesne środki geriatryczne powinny spełniać następujące wymagania:
- okazywać normalizujące działanie na limitujące elementy starzenia sie (aparat genetyczny komórek, stan błon komórkowych, zabezpieczenie energetyczne komórek, system mikrosomalnego utlenienia, peroksydację tłuszczowców);
- działać skutecznie pod czas leczenia schorzeń u ludzi w podeszlym wieku, przede wszystkim miażdżycy tętnic, chorób onkologicznych, systemu wewnątrzwydzielniczego;
- skutecznie zmniejszać (lub hamować) kształtowanie negatywnych zmian w układzie wskutek działania czynników srodowiska otaczającego;
- nie posiadać negatywnych skutków ubocznych na starzejący się układ.
Tworzenie skomplikowanych syntetycznych nieszkodliwych związków o takim wielowartościowym działaniu związane jest z dużymi problemami technicznymi, dlatego uwaga fachowców z branży farmakologii geriatrycznej skierowana jest w stronę naturalnych źródeł surowca leczniczego - roślin, wodorostów, grzybów, produktów pszczelarskich.
Wyniki badań doświadczalno-klinicznych nad stworzonymi na podstawie surowców naturalnych nowymi preparatami leczniczymi – Flakimarem (poliekstrakt uzyskany z jagód jarzębiny pospolitej) i granułkami spiruliny (wydobytych z wodorostów niebieskoo-zielonych Spirulina platensis, hodowanej w Ukrainie), uzasadniają korzyść wykorzystania ich jako środków geriatrycznych. Wyniki te decydują także o dalszych poszukiwaniach w kierunku badania innych związków biologicznie aktywnych w celu możliwego wykorzystania ich dla stworzenia nowych skutecznych preparatow geriatrycznych.

Current Management of Breast Cancer in the Elderly
Robert Z. Kubiczek, Surgical Hospital and Medical Center, Cheverli, USA

To determine the clinical behavior and outcome of the breast cancer in the elderly we investigated a series of 170 women older than age 66 years who received treatment for locorogioonal breast cancer between 1974 and 1993.
The results indicate, that the elderly women can tolerate standard surgical therapy and survive diesease free for many years. The breast cancer specific survival rate of patients in this study was 80 % at 7 years. Although 36 % of patients hat stage I disease, only 18 % underwent breast conservation surgery. Despite 45 % of patients having stage II and 19 % having stage III breast breast cancer, fewer then 15 % received systemic adjuvant therapy. Breast screening guidlines was evident in that only 11 % patients had tumors detected by routine screening mammograms and only 16 % by routine physical exminations.

Własciwosci objawow klinicznych gruzlicy u osob w wieku podeszlym.
E. Pigałkowa, I. Gelberg, S. Wolf, Uniwersytet Medyczny w Grodnie

Celem pracy było prześledzenie właściwości klinicznych przebiegu gruźlicy u osób powyżej pięćdziesiątego roku życia. Przebadano 296 osób z gruźlicą narządów oddechowych. Pacjentów podzielono na dwie grupy wiekowe: I - 203 pacjentów poniżej 50 roku życia, II – pacjenci w wieku 50 lat i starsi. Większość pacjentów w grupach byli płci męskiej. W II grupie 22% pacjentów nadużywało alkoholu, w I grupie - 47% (p<0.01). Palaczy tytoniu w I grupie było 67%, w II – 72%. Resztkowe zmiany w płucach stwierdzano trzy razy częściej w II grupie (p<0.05). 3.7 razy częściej gruźlica współwystępowała z PZO (przewlekłe zapalenie oskrzeli) w II grupie (p<0.05). W obydwóch grupach dominowała naciekowa gruźlica, nieco mniejszym był udział gruźlicy ogniskowej w II grupie, przy prawie jednakowej częstości gruźlicy rozsianej. U chorych w starszym wieku dwa razy częściej występowała gruźlica włóknisto-jamista, gruźliczki w tej grupie stwierdzano dwa razy rzadziej, jednak różnica jest niewiarygodn!

a. Prawie dwa razy częściej u osób starszych stwierdzono procesy rozległe (p<0.05). W II grupie częściej proces gruźliczy przybierał tok przewlekły, nieco wyższy był udział pacjentów prątkujących, w 72% przypadków był obecny zespół intoksykacji o różnym stopniu nasilenia wobec 62% w I grupie. Udział procesów z rozpadem w grupach był w przybliżeniu jednakowy, istotnie nie różnił się udział osób ze stwierdzonym prątkiem gruźlicy opornym na leki.

Czyli gruźlica płuc u osób w wieku powyżej 50 lat ma pewne wyróżniające cechy: choroba znacznie częściej pozostaje na tle zmian resztkowych w płucach oraz PZO, częściej przybiera postać rozsianą, przebiega ciężej niż u młodszych pacjentów. Gruźlica włóknisto-jamista częściej jest spotykana u pacjentów w wieku podeszłym, z kolei gruźliczak, świadczący o względnie wysokim poziomie odporności osobniczej, rzadziej występuje u osób starszych. Nie stwierdzono istotnych różnic w częstości prątkowania, lekoodporności i w zespole intoksykacji

KOMBINOWANA LASEROTERAPIA U CHORYCH NA ZAPALENIE PLUC w WIEKU PODESZłym
T. Kisielewska, Przychodnia Miejska Nr 1, Grodno, Białoruś

Zapalenie płuc u chorych wieku podeszłego ma często przewlekły i ciężki przeciąg, nieraz doprowadzający do wyniku letalnego. Badano efektywność przezskórnego laserowego naświetlania krwi z wykorzystaniem aparatu laserowego o długośći fali 890 nm (widmo podczerwone ) Uzyskano nastepujące efekty terapeutyczne: przeciwzapalny, znieczuleniowy, detoksykacyjny, desensibilizujący, reparacyjno-stymulujący, immunokorygujący, angioprotektywny. Stwierdzono iż laserterapia przyśpiesza szybkość zdrowienia, polepsza krwiobieg w płucach, zabezpiecza rozessanie infiltratu zapaleniowego i przywrócenie tkanki płuc. Ważnym jest brak efektów ubocznych przy zastosowaniu laserterapii w wieku podeszłym jak również możliwość zapobiegania polipragmazji i powikłaniom choroby.

Program Kongresu