Postępy w diagnostyce i terapii
choroby wieńcowej
Krzysztof Klimczak, Zbigniew Jankowski, Monika Mikulicz-Pasler,
Jan Borowiec,
14:00 - 14:10
Redukcja inwazyjności czy
rozszerzenie wskazań
Jan W. Borowiec, Cardiothoracic Surgery Department, Uppsala University,
Sweden.
14:15 - 14:25
TERAPIA ADAPTYWNO-KORYGUJĄCA JAKO PERSPEKTYWA W LECZENIU CHOROBY WIEŃCOWEJ
M.Dzeman (Kijów, Ukraina)
14:30 - 14:40
Przydatność
echokardiografii w ocenie zawału mięśnia sercowego
Krzysztof Klimczak,
Hopitaux de l`Assistance
Publique de Paris
14:45 - 14:55
Rozkurczowa dysfunkcja mięśnia sercowego u mężczyzn z zawałem serca i
z przewlekłą obturacją
dróg oddechowych
Marian Hrebenyk, Klinika Kardiologii Akademii Medycznej, Tarnopol, Ukraina
15:00 - 15:10
Drug eluting stents -
efektywność kosztowa w świetle
najnowszych badań
Jaroslaw J. Fedorowski, University of Vermont, CVPH Medical Center, Department of Medicine, Plattbsurgh,
NY, USA
15:15 - 15:25
Inhibicja apoptozy w kardiomiocytach przy niewydolności serca
W. Diedul, J. Serafinowicz , Uniwersytet Medyczny, Grodno
15:25 - 15:30 Przerwa
15:30
- 15:40
Kliniczno-elektrokardiograficzna diagnostyka tylnego zawału
serca
J. Serafinowicz, Uniwersytet Medyczny, Grodno
15:45-15:55
Odrębności zmian w
widmіe lipidowym krwi u chorych na chorobę niedokrwienną serca w różnym wieku,
poszkodowanych przez awarię na elektrowni w Czarnobylu.
A.Humeniuk, W.Żebel, D. Bagrij, Narodowy Uniwersytet Medyczny w Winnicy, Ukraina
16:00
- 16:10
Zmienność rytmu
serca u chorych na fibromiaLgię i jej związek z przejawami klinicznymi choroby.
W.Сhomenko, M.Stanisławczuk, Narodowy Uniwersytet Medyczny w Winnicy, Ukraina.
16:15
- 16:25
System EKG-mapping 15 dwubiegunowymi odprowadzeniami
J. Serafinowicz, Uniwersytet Medyczny, Grodno
16:30 - 16:40
Wpływ Moracizinu na zaburzenia czynności ruchowej dróg
żółciowych u chorych
na chorobę wieńcową
Andrej Kostiuczenko, Ludmiła Nikoluk, Natalia Tytarenko,
Polskie Stowarzyszenie Medyczne w Winnicy, Ukraina
16:45 - 16:55
KARDIALGIA JAKO MASKA CHOROBY REFLUKSOWEJ
A.Szyło ( Kijów, Ukraina )
17:00 -
17:10
Określenie wegetatywnych form napadowego migotania
przedsionków przy pomocy badania elektrofizjologicznego
T. Roman, D. Roman, Obwodowe Centrum Kardiologiczne w Grodnie
14:00 - 14:10
Redukcja inwazyjności czy
rozszerzenie wskazań
Jan W. Borowiec, Cardiothoracic Surgery Department, Uppsala University,
Sweden.
Ostatnia dekada przyniosła w chirurgii naczyń wieńcowych dwa dominujące
zjawiska; tendencje do minimalizacji inwazywności sercowych operacji oraz
rozszerzenie wskazań do chirurgicznej interwencji. Optymistyczne przepowiednie
jakoby na końcu stulecia 80% operacji sercowych będzie wykonywanych technikami
minimalnie inwazywnymi podzieliły losy innych utopii. Mimo ewidentnych korzyści
wynikających z racjonalnych przesłanek leżących u podstaw minimalnie inwazyjnej
rewaskularyzacji mięśnia serca (MICAB) brak nadal dostatecznej ilości studiów
potwierdzających wyższość MICAB nad klasyczną operacją CABG (Scott et al.
Systematic review of beating heart surgery. Eur J Cardiothorac Surg
2002;21:804). Niemniej jednak wyniki studiów BHACAS1 i 2 są bardzo obiecujące
(Angelini et al. Early & midterm outcome after off-pump & on-pump surgery,
Lancet 2002;359:1194). Ten rozwój technologiczny podbudowany osiągnięciami
naukowymi w anestezjologii i kardiochiurgii pozwala na polepszenie wyników
rewaskularyzacji u odpowienio wyselekcjonowanych pacjentów.
Wraz z wzrastającą długoscią życia coraz więcej osiemdziesięciolatków kirowanych
jest do leczenia kardiochirurgicznego. Pomimo zwiększonego wskaźnika
okołooperacyjnych komplikacji i śmiertelności w porównaniu z populacją młodszych
pacjentów operacje serca mogą być wykonane z niezbyt wysokim ryzykiem i prowadzą
zwykle do polepszenia jakości życia u tych starszych pacjentów. Jednakże, ci
pacjenci z reguły obarczeni są większą ilością chorób współistniejących, a sam
process starzenia nie jest jednakowy u wszystkich. Stąd wynika potrzeba
zastąpienia szczegółowych algorytmów zintegrownaym i zindywidualizowanym planem
postępownia leczniczego. Przegląd rezultatów oraz kardiochirurgiczna strategia w
odniesieniu do tej grupy wiekowej pacjentów zostanie przedstawiona.
14:15 - 14:25
TERAPIA ADAPTYWNO-KORYGUJĄCA JAKO PERSPEKTYWA W LECZENIU CHOROBY WIEŃCOWEJ
M.Dzeman (Kijów, Ukraina)
Niezbędne dla procesu ewolucyjnego - na dzisiejszym etapie rozwoju - trwałe
rozszczepienie możliwości adaptacji organizmu człowieka i środowiska przybiera
niebezpieczny charakter. Powstają pewne szczególne przesłanki dla realizacji
mechanizmów patogenetycznych uszkodzeń narządów wewnętrznych. Pod wpływem
negatywnych czynników rewolucji naukowo-technicznej spostrzega się w bardzo
szerokich granicach modulacja odporności oraz zdolności do odrzucania organizmu.
Stan narządów ma znaczenie decydujące dla wyników interakcji czynników
organizmu. Na granicy trzeciego tysiąclecia problem odporności oraz odrzucania
organizmu stał się szczególnie aktualny u pacjentów klinik chorób wewnętrznych.
W drugiej połowie XX stulecia dzięki fundamentalnym opracowaniom
H. Selyego, L. H. Garkawi i ich współpracowników powstała baza metodologiczna
dla określania stanu odporności i zdolności do odrzucania organizmu. Opisano
periodyczną regułę rozwoju ogólnych i lokalnych reakcji adaptacji, która
zapewnia odporność i „odrzutowość". W zależności od absolutnej i względnej siły
działania rozwijają się jakościowo odmienne reakcje adaptacji. Typ i faza
reakcji ogólnej adaptacji (ROA), poziom realizacji ROA oraz zdolności do
odrzucania wyznaczają stan odporności i „odrzutowości" organizmu. Stanowi
zdrowia odpowiada ROA treningu, spokojnej i podniesionej aktywacji, brak
„odrzutowości". Stan pośredni między zdrowiem a chorobą charakteryzuje ROA
treningu spokojna oraz podniesiona aktywacja, stan braku „odrzutowości" na
niskich poziomach oraz stres na wysokich poziomach. Nieswoistą podstawą
powstawania różnych procesów patologicznych jest rozwój odczynu stresowego,
nadmierna aktywacja na niskich poziomach „odrzutowości", napięte odczyny
treningów i aktywacji.
Z naszych obserwacji wynika, że postępujący przebieg choroby wrzodowej u
likwidatorów skutków katastrofy w Czernobylu ma miejsce tylko na tle ROA, które są
charakterystyczne dla odporności i „odrzutowości" średniego (u 30%) a jeszcze
częściej chorobowego (u 70%) stanu organizmu. Przy tym reaktywacja w całym
zakresie ich ROA miała znaczenie dominujące (45%). Naszym zdaniem na dzień
dzisiejszy zabezpieczyć istotny postęp w urzeczywistnieniu środków
diagnostyczno-leczniczych u chorych na choroby wieńcowe może tylko efektywne
wykorzystanie potencjału ROA organizmu. Zapewnienie istotnego postępu
diagnostyki i leczenia.
14:30 - 14:40
Przydatnosc
echokardiografii w ocenie zawalu miesnia sercowego
Krzysztof Klimczak,
Hopitaux de l`Assistance
Publique de Paris
W przypadku zawalu miesnia sercowego badanie
echokardiograficzne umozliwia :
- zlokalizowanie strefy zawalu
- ogolna ocene funkcji skurczowo-rozkurczowej lewej komory
- rozpoznanie niektorych powiklan zawalowych.
Strefa martwicy miesnia sercowego wykazuje w obrazie echograficznym regionalne
zaburzenia kurczliwosci sciany lewej komory typu hypokinezy , akinezy lub
dyskinezy. Zaburzenia funkcji lewokomorowej objawiaja sie w echografii przede
wszystkim zmniejszeniem frakcji wyrzutowej lewej komory oraz uposledzeniem jej
czynnosci rozkurczowej. Echokardiografia umozliwia takze wykrycie powiklan
zawalowych m. inn. wysiekow osierdziowych, zakrzepow, tetniakow czy
niedomykalnosci mitralnej.
Dokladna ocene choroby niedokrwiennej serca umozliwiaja nowe techniki
echograficzne takie jak : echografia stresowa czy kontrastowa, doppler tkankowy,
color kinesis czy echografia wewnatrzwiencowa.
14:45 - 14:55
Rozkurczowa dysfunkcja mięśnia sercowego u mężczyzn z zawałem serca i
z przewlekłą obturacjią
dróg oddechowych
Marian Hrebenyk, Klinika Kardiologii Akademii Medycznej, Tarnopol, Ukraina
Cel: Zbadać zależność dysfunkcji serca od przewlekłej obturacji dróg
oddechowych (PODO) u chorych ze świeżym zawałem serca.
Metody. D-EchoKG wykonano u 69 mężczyzn
z zawałem serca, u 18 z nich
rozpoznano PODO. Na podstawie oceny PEF (peak expiratory flow), lokalizacji
zawału, masy martwicy, pacjentów podzielono na 2 grupy.
Wyniki. Stwierdzono korelacje: -PEF z wymiarem prawej komory (r= -0,64,
p=0,001), jej ściany (r =-0,49, p=0,01) i DecT3 (r =0,46, p=0,02);
-AccT w tętnicy płucnej z E/A (r =0,40, p =0,03) i DecT2 (r =0,37, p =0,04) i
niepewne – z PEF. Żaden parametr funkcji lewej komory nie był uzależniony od
stopnia PODO.
Wnioski. PODO u chorych ze świeżym zawałem serca ma tylko udowodniony
wpływ na funkcje prawej komory. Stopień nadciśnienia płucnego bardziej
uzależniony jest od dysfunkcji lewej komory, niż od PODO.
15:00 - 15:10
Inhibicja apoptozy w kardiomiocytach przy niewydolności serca
W. Diedul, J. Serafinowicz , Uniwersytet Medyczny, Grodno
Nieodwracalne naruszenia zdolności skurczowej mięśnia sercowego uwarunkowane są
w dużym stopniu apoptozą kardiomiocytów, indukcyjnym czynnikiem nekrozy
nowotworów. Aby ocenić rolę inhibitorów czynników nekrozy nowotworów
w leczeniu refrakcyjnej niewydolności serca 20 pacjentom do
tradycyjnego schematu (inhibitory ACE, moczopędne, glikozydy sercowe) była
dodana pentoksyfillina w dobowej dozie 300 mg.
Po 2 miesiącach leczenia stwierdzona dodatnia dynamika kliniczna, statystycznie
wiarygodne wskaźniki hemodynamiczne, które charakteryzują sistoliczne i
diastoliczne funkcje lewej komory, którym towarzyszyły zwiększenie tolerancji do
wysiłku fizycznego i polepszenie jakości życia.
15:15 - 15:30 Przerwa
15:30
- 15:40
Kliniczno-elektrokardiograficzna diagnostyka tylnego zawału
serca
J. Serafinowicz, Uniwersytet Medyczny, Grodno
W Stanowisku Wspólnego Komitetu ESC i ACC (2000 r) została podkreślona
aktualność pracy naukowej nad problemem diagnostyki tylnego zawału serca.
W rezultacie przeprowadzonych badań wśród 143 chorych na zawał serca
i 36 zdrowych osób grupy kontrolnej zostały stworzone elektrokardiograficzne
odprowadzenie dla diagnostyki tylnego zawału lewej komory serca – aVL-H
(aVL-Neb). Stworzono również odpowiedni algorytm
diagnostyczny.
Rozpracowano normalne parametry wskaźników EKG i kryteria diagnostyczne zawału
serca, określono czułość i specyficzność, zanalizowano możliwości diagnostyczne
odprowadzenia aVL–Neb w porównaniu z tradycyjnymi sposobami diagnostyki tylnego
zawału serca – Dorsalis po Neb i V7.
Zaproponowane odprowadzenie weryfikowane zostało EKG mapping i morfologicznie
15:45
- 15:55
Odrębności zmian w
widmіe lipidowym krwi u chorych na chorobę niedokrwienną serca w różnym wieku,
poszkodowanych przez awarię na elektrowni w Czarnobylu.
A.Humeniuk, W.Żebel, D. Bagrij, Narodowy Uniwersytet Medyczny w Winnicy, Ukraina
Wiadomo o znacznej roli lipoproteidów w procesach fizjologicznych oraz
patologicznych, a również o ich wysokіej wrażliwośсі
na działanie promienіowania jonizującego.
Uwzględniając sprzeczne dane autorów, którzy badalі odchylenіa w widmie
lipidowym poszkodowanych przez awarię elektrowni w Czаrnobylu, celem naszego
badania było sprecyzowanie wyżej wsazanych zmian po 12-14 roku po awarii u
chorych na chorobę niedokrwienną serca różnych grup wzrostowych dla oznaczenia
roli zaburzenia metabolizmu lipidów w rozwoju choroby.
Zostało zbadano 292 osoby dwóch grup wzrostowych ( 20-44 lata i 45-59 lat ),
wsród których były praktycznie zdrowe osoby, chore na chorobę niedokrwienną
serca (stabilna dławica piersiowa i stwardnienie pozawałowe mięśnia sercowego
bez wyraźnych objawów niewydolności sercowej), które nie narażały się na
działanie radiacyjne i chore na odpowiedne formy choroby niedokrwiennej serca,
które otrzymały małe i średnie dawki napromienіowaniа.
Z badań były wykluczone osoby z otyłością, chorbami wątroby i nerek, patologią
wewnątrzwydzielniczą.
Analiza wyników badań pokazała, że u chorych na chorobę niedokrwienną serca nie
poszkodowanych przez awarię elektrowni w Czаrnobylu (20-44 lat) stężenie
cholesterоlu i TG w surowicy krwi znacznie przekraczało odpowiednіe u zdrowych
osób w samym wieku. U chorych na chorobę niedokrwienną serca, którzy
otrzymalі napromienіowanie ( 20-44 lat), zawartość cholesterolu nie przekraczała
normy, podczas gdy zawartość TG wiarogodnie przekraczata poziom kontrolnej grupy
zdrowych.
Taką tendencję zaznaczyli i inni badacze. Nіeco inne, zmiany odznaczały się u
osób w wіeku 49-59 lat. Stężenie cholesterolu istotnie nie różniło się w
grupach chorych na chorobę niedokrwienną serca, a poziom TG u napromienionych
był nawet niższy, chociaż przekraczał odpowiednі w kontrolnej wzrostowej grupie
zdrowych.
W ten sposób wyniki badań, przeprowadzonych po 12-14 latach od awarii świadczą,
że podstawowym mechanizmem patogenetycznym rozwoju choroby niedokrwiennej serca
u osób młodszej grupy wzrostowej jest nie nadmiar cholesterolu we krwi lecz inne
czynniki (stres oksydacyjny, odchylenіa odpornościowe itd) w odróżnieniu od
starszej grupy wzrostowej, gdzie zaburzenia w przemianie lipidowej są
dominującymi.
To znaczy, że wzrostozależne zaburzenia w przemianie lipidów pozostają nie mniej
ważnymi czynnikami rozwoju choroby niedokrwiennej serca, niż radiacyjnie
sprowokowane czynniki.
16:00
- 16:10
Zmienność rytmu
serca u chorych na fibromiaLgię i jej związek z przejawami klinicznymi choroby.
W.Сhomenko, M.Stanisławczuk, Narodowy Uniwersytet Medyczny w Winnicy, Ukraina.
Fibromialgia (FM) - to rozlany symetryczny ból, trwający
dłużej od sześciu miesięcy
z towarzyszącą obecnością czuciowych punktów. Jednak
przejawy kliniczne zespołu nie ograniczają się tylko do układu
oporowo-ruchowym.Często chore z FM mają zaburzenia czynnościowe ze strony innych
narządów niż te układy.
Celem przeprowadzonego badania jest ocena zmienności rytmu sercowego (ZRS) u
chorych na FM i określenie związku wzajemnego wskazników ZRS z przejawami
klinicznymi choroby.
Zbadaliśmy 30 chorych na FM i 30 zdrowych osób grupy kontrolnej. Diagnoza FM
została ustalona odpowiednie do kryteriów ACR (American College of
Rheumatology). Ból, zmęczenie, zaburzenia snu ocenialiśmy
według VAS ( Visual Analog Scale), czynnościowy stan chorych – według HAQ (
Health Assesment Questionnaire), jakość życia – według SF-36 ( Short Form-36).
Pacjetom z FM obliczaliśmy RDI ( Rheumatology Distress Index). Wszystkim zbadanym wykonywali EKG
w stanie pokoju i przy wykonaniu próby ortostatycznej z następową analizą
spektralną ZRS.
Odpowiednie do VAS, chore na FM miały podwyższenie poziomów bólu,
szybkie męczenie się,
oraz
zaburzenia snu. Ustalono przewagę wpływu
współczulnego na rytm sercowy w aspekcie
przewagi niskoczęstotliwego składnika analizy spektralnej ZRS. Oprócz tego
określono zmniejszenie odpowiedzi sympatycznej na aktywny stres ortostatyczny.
Zaznaczone zmiany korelowały z poziomem bólu według VAS,
wielkością RDI i wskaznikami HAQ.
Podsumowując u chorych na FM
obserwuje się przewagą wpływu
współczulnego na działalność układu sercowo-naczyniowego
ze zmniejszeniem
odpowiedzi współczulnej na stres ortostatyczny. Ustalony związek z
objawami
klinicznymi świadczy za udziałem układu
współczulnego w patogenezie FM. Odkrywa
to nowe możliwości leczenia patogenetycznego
tego schorzenia.
16:15
- 16:25
System EKG-mapping 15 dwubiegunowymi odprowadzeniami
J. Serafinowicz, Uniwersytet Medyczny, Grodno
Celem tej pracy jest przedstawienie opracowanego przez nas sposobu EKG-mapping
15 dwubiegunowymi odprowadzeniami dla diagnostyki i ilościowej oceny
rozmiarów zawału serca dolnej i tylnej lokalizacji, w którym wszystkie elektrody
znajdują się na przedniej i
bocznej stronach klatki piersiowej i brzucha.
U podstaw tej metody leżą
wyniki badań 143 chorych na zawał serca i 36
zdrowych osób grupy kontrolnej.
Sposób ten jednakowo i wiarygodnie odzwierciedla stan dolnej i tylnej ścian
lewej komory i jest skuteczniejszy informacyjnie od systemu 12 odprowadzeń i EKG-mapping jednobiegunowymi odprowadzeniami
wg. Vilson.
U 54 chorych na zawal serca metodą EKG-mapping
określono stan części serca nie
objętych martwicą. Analiza szczegółów przebiegu zawału serca przeprowadzono w 3
kierunkach: 1. Pierwotny i wtórny zawał serca. 2. Przebieg pierwotnego zawału
serca w zależności od wyjściowego poziomu cholesterolu. 3. Zespól „podwójnego
krzyżowania się” leukocytów i OB. Stwierdzono, że u chorych na wtórny zawał
serca, z wysokim poziomem cholesterolu i obecnością zespołu „podwójnego
krzyżowania się” części serca nie objęte martwicą, są
bardziej dotknięte zmianami.
16:30 - 16:40
Wpływ Moracizinu na zaburzenia czynności ruchowej dróg
żółciowych u chorych
na chorobę wieńcową
Andrej Kostiuczenko, Ludmiła Nikoluk, Natalia Tytarenko,
Polskie Stowarzyszenie Medyczne w Winnicy, Ukraina
1.Zrobiliśmy badania wpływu preparatu Moracizinu na przejaw objawów klinicznych,
kurczliwość pęcherzyka żółciowego, napięcie zwieracza Oddiego u chorych na
chorobę wieńcową z zaburzeniem czynności ruchowej pęcherzyka żółciowego.
2.Zbadaliśmy 162 chorych w wieku od 26 do 62 lat, wiek przeciętny 38±3,9 lat,
których podzieliliśmy na 2 grupy. Pierwsza grupa kliniczna – 104 chorych z
diskinezą dróg żółciowych, którzy nie mieli objawów choroby wieńcowej; druga
grupa – 58 chorych z diskinezą dróg żółciowych i chorobą wieńcową..
3.Każdy chory dostawał Moracizin – dawka 75 mg na dobę w ciągu 7 dni.
4.Wyniki leczenia zostały ocenione przy pomocy echoradiografii dynamicznej
pęcherzyka żółciowego ze śniadaniem żółciopędnym według metodyky L.Labanauskasa,
elektrokardiografii i ergometrii rowerowej.
5.W wyniku naszych badań zostało ustalone że:
5.1 Moracizin normalizuje napięcie zwieracza Oddiego u chorych z diskinezą
dróg żółciowych.
5.2 Leczenie Moracizinem sprzyja zmniejszeniu odruchowych bóli w okolicy
serca u chorych z zaburzeniem czynności ruchowej dróg żółciowych.
5.3 Moracizin nie wpływa na kurczliwość pęcherzyka
żółciowego
16:45 - 16:55
KARDIALGIA JAKO MASKA CHOROBY REFLUKSOWEJ
A.Szyło ( Kijów, Ukraina )
Zgodnie ze współczesnymi przedstawieniami żołądkowo – przełykowa refluksowa
choroba żołądka wyznacza kliniczne wykazania, które nie obowiązkowo asocjują się
ze zmianami patomorfologicznymi ścianki przewodu pokarmowego, które powstają
przez zarzucanie wsteczne treści żołądkowej i/albo dwunastniczej na skutek
patologicznego nieżytu żołądka.
Aktualność żołądkowo – przełykowej refluksowej choroby żołądka w klinice
zachorowań wewnętrznych wg danych literatury zaznacza się szerokim
rozpowszechnieniem oraz większymi komplikacjami. Tak w trakcie diagnostyki
genezy bólu w okolicy przedkardialnej należy uwzględniać, że w 20 – 60 %
przypadków przyczyną tego jest właśnie refluks żołądkowo - przełykow nieżytu
żołądka. Powstający na skutek refluksu żołądkowo - przełykowego nieżytu żołądka
syndrom bólowy może stymulować stenokardię albo wywołując skurcz arterii
koronarnych, uwarunkowywać atak stenokardii reflektornej. Możliwe jest także
powstanie różnych zakłuceń rytmu sercowego: bradykardia synusowa,
ekstrasystolia, niestała blokada nóżek pęczku przedsionkowo - komorowego.
Przeprowadziliśmy badanie 86 chorych ( 57 mężczyzn oraz 29 kobiet)
z chorobą wrzodową. Średni wiek stanowił 39,7+4,4 lat, trwałość zachorowania
była do 9 lat. Wrzód dwunastnicy został diagnostowany u 51, żołądka – u 29
chorych. Pojednana lokalizacja wrzodowej wady w cebulce dwunastnicy oraz żołądka
wyjawiona u 6 pacjentów. Refluksowe żołądkowo - przełykowe zachorowanie żołądka
diagnostowane u 52 % ( 45 ).
Diagnoza wrzodowej choroby weryfikowała się na podstawie anamnezy, obiektywnego
badania oraz wyników fibrogastroskopii. U wszystkich pacjentów ze symptomami
refluksu żołądkowo - przyłykowego zapalenia żołądka jednocześnie z
ogólnoklinicznymi metodami badań przeprowadzał się komputerowy
wewnątrz-przełykowy pH - monitoring.
W rezultacie badań u 37 % ( 32 ) pacjentów są wyjawione zaburzenia funkcjonalne
systemu sercowo-naczyniowego, uzależnione przez refluksowe żołądkowo -
przyłykowe zapalenie żołądka. To potwierdza się tym, że na tle normalizacji
motoryki górnych oddziałów kanału przełykowego u zbadanych przez nas chorych
spostrzegała się stabilizacja działalności systemu sercowo-naczyniowego.
17:00 -
17:10
Okreslenie wegetatywnych form napadowego migotania
przedsionkow przy pomocy badan elektrofizjologicznego
T. Roman, D. Roman, Obwodowe Centrum Kardiologiczne w Grodnie
Celem pracy było badanie elektrofiziologicznych parametrów węzła zatokowego
(CSNPT, p. Wienkiebacha) u chorych z napadowym migotaniem przedsionków (NMP)
metodą przezprzełykowej stymulacji przedsionków. Ustalono istotne różnice tych
parametrów i możliwość określenia trzech wegetatywnych form NMP:
wagotoniczną, adrenergiczną i mieszaną, co pozwala efektywniej dobierać leki
przeciwarytmiczne.